piątek, 2 sierpnia 2013

Fabuła

    OGÓLNY ZARYS
Wiezienie Alcatraz to nie miejsce dla niegrzecznej zbuntowanej młodzieży, która dostała do odsiadki rok za liczne bójki czy kradzieże. Oszukiwanie urzędu skarbowego też nie liczy się jako postępek godny Alcatraz. Na Wyspę Pelikanów trafia się za zbrodnie, których okrucieństwo przeraża nawet twórców tanich horrorów i tabloidowych łowców sensacji. Najwięksi psychopaci, mordercy i gwałciciele. To dla nich drzwi wiezięnia zawsze pozostają szeroko otwarte. Ludzie, którzy nie mają sumienia i skrupułów. Należy współczuć każdemu niewinnemu, którego przez nieszczęśliwy przypadek sąd osądzi inaczej i wyląduje w tym kurorcie. Z więzienie Alcatraz wychodzi się zmienionym. Jeżeli w ogóle się wychodzi.

PLAN BUDYNKU
Alcatraz jest wyspą(inna nazwa – Wyspa Pelikanów), położoną niedaleko San Francisco.Więzienie jest otoczone wysokim na kilka metrów murem, ma tylko jedno wyjście – wciąż monitorowane i pilnowane przez strażników wraz z wyszkolonymi psami wojskowymi.
Przed wejściem do samego budynku jest małe podwórko, tzw spacerniak.
Cały budynek został podzielony na cztery bloki, aby łatwiej było się po nim poruszać:
Blok A - znajduje się tam pokój strażników, biuro dyrekcji, stołówka, świetlica, biblioteka i łazienki, gabinet lekarski.
Blok B - część mieszkalna kobiet.
Blok C część mieszkalna mężczyzn. 
W Bloku D, w części używanej znajdują się izolatki. Te pomieszczenia są położone bardzo blisko bloku C. Druga część bloku D jest zamknięta. Znajduje się ona w piwnicach więzienia. Kiedyś były tam cele – trzymano w nich najgorsze przypadki. Jest tam również od wielu lat zamknięta sala tortur, używana na początku istnienia więzienia.
PLAN DNIA
06.00 - pobudka. W całym więzieniu rozlega się donośny dzwonek.Cele automatycznie się otwierają. Przy każdej stoi co najmniej dwóch strażników. Wyprowadzają oni więźniów do wspólnej łazienki – osobnej dla kobiet oraz osobnej dla mężczyzn.
6.30 – następuje codzienny apel, wygłaszany przez dyrektora, bądź inną osobę upoważnioną.
7.00 – Więźniowie zostają zaprowadzeni do stołówki na śniadanie. Przyrządzane jest ono przez więźniów, którzy w ten sposób odbywają proces resocjalizacji – wstają oni specjalnie wcześniej, nie ma ich na apelu.
8.30 – 12.00 – niektórzy więźniowie wracają do cel, inni odbywają kary i prace porządkowe, wyznaczone im jako etap na ich drodze do,,naprawy”. W tym czasie również odbywają się przesłuchania, spotkania z psychologami i psychiatrami, zakwaterowanie nowych więźniów.
12.00 – 14.00 – czas wolny (nie dotyczy osób mających dyżury), najczęściej spędzany w celach bądź świetlicy. W świetlicy więźniowie, pilnowani przez strażników, oglądają telewizję, grają w karty, butelkę, rozmawiają, czytają książki. Czasem, więźniowie znani z dobrego sprawowania wyprowadzani są na spacerniak. W przypadku najgorszych recydywistów spacer odbywa się w towarzystwie co najmniej dwóch strażników.
14.15 – Obiad w stołówce, przygotowywany przez więźniów.
15.00 – 18.00 – jak między 8.00 – 12.00
18.00 – Kolacja
18.45  czas wolny, jak między 12.00 i 14.00
21.00 – Wieczorny apel
21.30 – Zaprowadzenie do toalet
22.00 – Ponowne zamknięcie w celach, cisza nocna.
Niedziele: 8.30 – msza święta 15.00 – odwiedziny, wizyty.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz